Araç renk kodu nerede yazar ve renk nasıl tutturulur?

Her aracın bir renk kodu var ve üretici bunu araca bir etiketle yazıyor. Kod, boyanın karışım formülünü verir: hangi pigmentin ne oranda karışacağını.

Etiket nerede olur

Marka ve modele göre değişiyor, ama şu beş yer neredeyse her aracı kapsıyor:

• Sürücü kapısı çerçevesi. Kapıyı açıp B sütununa bakın — VIN etiketiyle birlikte olur.
• Motor kaputunun altı. Ön panel üstünde ya da kaputun iç yüzeyinde.
• Bagaj tabanı / stepne bölmesi. Halıyı kaldırın.
• Torpido gözünün içi. Bazı Avrupa markalarında.
• Ön panel, radyatör üstü. Japon modellerinde sık.

Etikette birden fazla kod olabilir. Aradığınız genellikle Paint, Color, C/TR, Farbe ya da KLR gibi bir ibarenin yanındaki kısa alfanümerik değer — örneğin 1G3, LY9B, NH-731P.

Kod bulundu — iş bitti mi?

Hayır, iş orada başlıyor. Sebep şu: kod, aracın fabrikadan çıktığı andaki rengi tarif ediyor. Aracınız o günden bu yana güneş gördü, yıkandı, yıllandı. Boya bir miktar açıldı ve bu açılma her panelde aynı olmadı — tavan ve kaput, kapılardan daha çok etkilendi.

Formülü olduğu gibi karıştırıp panele koymak, yeni paneli komşusundan belirgin biçimde farklı bırakır. Genellikle "fazla yeni", "fazla doygun" görünür.

Deneme kartı

Doğru yol şöyle: formül karıştırılır, bir deneme kartına araçta uygulanacak sırayla (astar, kat sayısı, vernik) atılır ve kart kuruduktan sonra araca tutulup gün ışığında karşılaştırılır.

Neden gün ışığında: floresan ve LED aydınlatma altında iki farklı pigment karışımı aynı görünebilir ama gün ışığında farklı görünür — buna metamerizm denir. Kabin lambası altında tutan bir renk, araç dışarı çıkınca tutmayabilir.

Kart uymuyorsa formül düzeltilir ve yeni kart atılır. Bu adım atlandığında ortaya çıkan sonucu sonradan düzeltmenin yolu yok: panel yeniden boyanır.

Geçiş boyası

Lokal boyada ikinci bir teknik devreye giriyor. Boya, boyanan panelin kenarında sert bir çizgiyle bitirilmez; komşu panele doğru giderek azalarak yumuşatılır. Vernik ise daha geniş bir alana, panelin doğal sınırına kadar taşınır.

Bunun amacı gözü aldatmak değil, fiziksel olarak sınırı ortadan kaldırmak. Doğru yapılmış bir geçişte iki panel arasında bakılacak bir çizgi kalmıyor.

Metalik ve sedefli renkler neden daha zor

Düz (solid) bir renkte pigment homojen dağılır. Metalikte boyanın içinde alüminyum pulcuklar var ve bunlar son katta nasıl yatarsa öyle parlıyor. Tabanca mesafesi, basınç, kat sayısı ve el hızı pulcukların yönünü değiştiriyor — yani aynı formül, farklı uygulamayla farklı görünüyor.

Sedefli (üç katlı) renklerde bir katman daha var: renk katının üstüne yarı şeffaf bir sedef katı gidiyor ve nihai ton bu katın kaç kat atıldığına bağlı. Bu yüzden üç katlı renklerde deneme kartı bir seçenek değil, zorunluluk.

Kısaca

• Kod etiketi genellikle kapı çerçevesinde, kaput altında ya da bagaj tabanında.
• Bulunmazsa VIN'den çıkarılabiliyor.
• Kod formülü verir; renk yine de aracın bugünkü haline göre ayarlanır.
• Deneme kartı ve gün ışığında karşılaştırma atlanacak adım değil.
• Metalik ve sedeflide uygulama, formül kadar belirleyici.

Renk eşleştirmesinin işin içindeki yeri için süreç sayfasının dördüncü adımına bakabilirsiniz.